مشمول رحمت است . او لذت خوش بودن به خود حق را نچشيده است تا آن را مهم بشمارد ( يا طالب چشيدن آن باشد ) . همانا آشنايى او با لذات ناقص است و فقط همانها را مىخواهد ، از ماوراى آنها بىخبر است . داستان او نسبت به عارفان داستان كودكان است نسبت به مردان پخته و تجربه ديده . كودكان چون بىخبرند از خوشيهايى كه بزرگان طالب آنها هستند و اكتفا كرده‌اند به خوشيهاى بازى ، تعجب مىكنند از مردان بزرگ و جدّى آنگاه كه آنها را بىاعتنا نسبت به آن بازيها و متوجه به غير آن بازيها مىبينند . همچنين كسى كه نقصان و عدم قابليت ، چشم او را از مطالعهء خوشى حق بسته است دستهاى خود را مىچسباند به همين لذات نزديك خود . اينچنين كس از روى كراهت ترك دنيا مىكند ، و ترك دنيا نمىكند مگر براى اينكه در آينده چند برابر آنها را دريافت دارد ، و همانا خدا را بندگى مىكند و اطاعت مىكند براى اينكه در آخرت به قدر سيرى از آن لذت به او بدهد و محشور گردد سوى يك خوراكى لذيذ و آشاميدنى گوارا و همسرى خوشرو ، در زمانى كه بنا بشود قدم به آن دنيا بگذارد . پس چنين شخصى در دنيا و آخرت خود چشم ندارد مگر به لذات شكم و دامن خود . و آن كس كه با راهنمايى باطنى ، چشم بصيرتش در واديهاى فداكارى روشن شده است ، لذت واقعى را مىشناسد و به سوى او رو مىآورد در حالى كه رقّت مىكند به حال آنچنان شخص ناقص كه از كمال خود به ضدّ آن رو كرده است هر چند آنچه را كه آن ناقص نيز مىخواهد به موجب وعده‌اى كه داده شده است به او داده خواهد شد . شرح : اين قسمت بيان ساده‌اى است از اينكه افرادى كه خدا را براى امر ديگرى غير از ذات مقدسش عبادت مىكنند ، به علّت جهالت و بىخبرى و نقص آنهاست و در عين حال فضل و رحمت الهى آنها را نسبت به همان مطلوبهاى ناقصى كه دارند محروم نخواهد گذاشت ؛ و به شرح بيشترى احتياج نيست . اشارة : اول درجات حركات العارفين مايسمّونه هم الارادة و هو ما يعترى المستبصر باليقين البرهانى اوالساكن النفس الى العقد الايمانى من الرغبة فى اعتلاق العروة الوثقى فيتحرك سرّه الى القدس لينال من روح الاتصال ، فما دامت درجته هذه فهو مريد .